Lumineskaj Ŝonĝoj

Honoras Amelia, antaŭ du jaroj

Hodiaŭ, antaŭ du jaroj, mi vekiĝis al la novaĵo, ke mia amiko, Amelia, mortis.

Amelia estis la viktimon de transphobia en nia lando, kaj nesufiĉa respondo al mensa malsano en nia lando. Ŝi memmortigis antaŭ ses monatoj, ke ŝi pasigis intermite en malsanuloj. Ekde tiam, mi partoprenis en iujn el la sama enhospitiligaj programoj kiel ŝi. Kvankam mi resaniĝis, ŝiaj spertoj daŭrigas memorigi min, ke iuj sistemoj ne sufiĉas, ke ni ne povas premesas transgenran inkluzon, eĉ en ŝtato kun leĝaroj, ke apogas transgenrajn rajtojn.

Miaj sentemoj estas malsimplaj. Mi ne plu sentas akran doloron, sed mi kreskas tial mi memoras ŝin, kaj sentas iom da doloro, ĉiun tagon. Ĉiu tago mi pensas pri la aferojn, kiujn ŝi povus fari, kaj la aferojn, kiujn ŝi jam faris por progresi matematikon kaj sciencon. Aferojn, kiujn mi ne povas kompreni, ĉar ŝi estis genia.

Do, hodiaŭ ni memorhonoras la datrevenon de la morto de Amelia, kaj ni daŭre batalas por la inkluzo kaj la digno de transgenraj homoj, kaj la destigmatizado de mensa malsano ĝis ĝi estas kiel neregebla tiel iu ajn alia malsano.